Strijdbare wijkbewoners

De bedreigde woningen in de Papaverstraat in Heilust: in de Stadsdeelvisie zijn ze ingetekend als huizen die gesloopt moeten worden. Foto: Harry Heuts

De zomer van 1971 is de zomer van het ‘Aksiesentrum Spekholzerheide’. Aksie – zo schrijven we dat in die tijd – voeren we tegen de oorlog in Vietnam, voor de sloop van een stinkend openbaar pissoir én voor de belangen van huurders van de Woningvereniging Spekholzerheide. Wij zijn linkse, langharige en losbandige hangjongeren. Meneer Van Leeuwen- stein is een oude rekenmeester, rechts en rechtvaardig. Hij wordt onze penningmeester, denkt met ons mee en trapt op de rem als wij in onze jeugdige overmoed doordraven.

Wij noemen hem liefkozend Lionstone. Hij woont in een van de bejaardenbungalowtjes aan de Pastoor Scheurenstraat in Spekholzerheide, schuin tegenover de drive-inhuizen aan de Pastoor Verheggenstraat waar ons gezin woont. Mijn ouders hebben de Gladiolenstraat in Heilust net verruild voor een groter huurhuis van de woningvereniging. Tegen die verhuurder is een van onze acties gericht.

Honderd huurders van nieuwbouwwoningen krijgen te horen dat zij gemiddeld per maand 40 gulden méér huur moeten betalen, mede als gevolg van een onzorgvuldige berekening door de verhuurder. Meneer Van Leeuwenstein gaat bijvoorbeeld van 135 naar 173,10 gulden, mijn vader en moeder gaan van 250 naar 296,30 gulden. Veel geld in 1971. Normaal worden huurders na het bepalen van de definitieve huurprijs getrakteerd op een verhoging van enkele guldens. Wettelijk klopt het wel, maar veel huurders kunnen die forse verhoging gewoon niet opbrengen.

De verhuurder noemt het een ‘nare zaak’. De gemeente laat weten dat de woningvereniging autonoom is. Wij beleggen een informatiebijeenkomst in zaal Eussen en nodigen huurders, woningvereniging en gemeente uit. De woningvereniging laat per aangetekende brief weten het niet zinvol te achten te discussiëren met niet-belanghebbenden – „wat uw Aksiesentrum in werkelijkheid is”.

Wij hadden nog wel nadrukkelijk in de uitnodiging geschreven dat niet wij maar de huurders tijdens de bijeenkomst de vragen stellen. De gemeente komt ook niet, omdat de organisatie bestaat uit ‘derden’: „Een en ander neemt niet weg, dat wij gaarne bereid blijven onze burgers van advies te dienen.” Toppunt van gemeentelijke arrogantie, vinden wij. De bijeenkomst gaat desondanks door en ter plekke wordt het Huurdersbelangencomité (HBC) Spekholzerheide opgericht.

Mijn vader wordt er lid van – later wordt hij als huurder lid van het bestuur van de woningvereniging. Resultaat van onze inzet: de huurverhoging gaat door, maar wordt in ieder geval niet met terugwerkende kracht nagevorderd. Huurders die liever verhuizen naar een goedkopere woning, worden geholpen. Het HBC haalt daarna diverse successen voor de huurders.

Jammer dat de huidige Huurdersraad Kerkrade-West met name in krimpwijk Heilust weinig respons krijgt. Frans Tiggelman van de raad zegt dat het platform opkomt voor zo’n 2500 huurders in stadsdeel West. De raad heeft bijvoorbeeld succesvol met verhuurder Hestia onderhandeld over de vergoeding die huurders krijgen die een tot sloop gedoemd huis moeten verlaten. Ruim vijfduizend euro. Mooi resultaat.

Maar helaas, de mensen uit Heilust zijn nauwelijks actief in de Huurdersraad. Zij vergaderen niet graag, denkt Tiggelman. Mensen uit Heilust komen zelfs niet naar het spreekuur van de raad om te klagen. Apathie? Lam gebeukt? Of pure desinteresse? Nee, dan de koopsector, eigenaren van woningen aan de Papaverstraat, Kampstraat en Geraniumstraat.

Hun huizen staan in de Stadsdeelvisie ingetekend als huizen die gesloopt moeten worden. Per aangetekende brief laat de gemeente Kerkrade de huiseigenaren weten dat zij volgens de Wet Voorkeursrecht Gemeenten hun huis eerst aan de gemeente moeten aanbieden als ze willen verkopen. De meesten willen niet verkopen, maar redelijk goedkoop blijven wonen in hun eigen huisje in hartje Heilust.

Ik ontmoet er jeugdvriend John Vroemen. Hij en zijn partner Albert zijn gelukkig in hun paleisje in de Geraniumstraat. Maar nu even niet. John huilt zelfs op de dag dat hij de brief van de gemeente krijgt. En wat te zeggen van Jo van de Waarsenburg? Met zijn vrouw kocht hij eind vorig jaar voor het eerst een voor hen net te financieren eigen huis in de Papaverstraat. Omdat huren zo duur wordt. En dan komt die brief. Ongeloof en teleurstelling.

Of neem Ralf Stetzkowsky. Hij woont in een bijna honderd jaar oud huis aan de Kampstraat, het pand van de vroegere kruidenier Janssen. Stetzkowsky heeft van zijn tuin een waar paradijsje gemaakt en vreest zijn trots te verliezen. De eerste protestvergadering is al geweest. Op initiatief van huiseigenaar Ger Hummel, ook een kind van de Gladiolenstraat. De boosheid van de huiseigenaren uit Heilust doet denken aan Aksiesentrumtijden.

Om te ervaren wat krimp met mensen doet, moet je de straat op. De journalisten Karin Hillebrand (L1) en Wiel Beijer (Dagblad De Limburger/Limburgs Dagblad) doen in woord en beeld wekelijks verslag vanuit de Kerkraadse wijk Heilust, middelpunt van het multimediale project Mijn Heilust. Deel 11 is gepubliceerd op zaterdag 19 maart 2011.

Over mijnheilust

Journalist bij De Limburger. Bedacht en maakte samen met camera-journalist Karin Hillebrand voor de krant en regionale omroep L1 het multi-mediale project Mijn Heilust.
Dit bericht werd geplaatst in Mijn Heilust, verhalen. Bookmark de permalink .

3 reacties op Strijdbare wijkbewoners

  1. m.elzakkers zegt:

    Wij willen oud worden in onz huis/thuis in de papaverstraat.Kan de gemeende zo maar met onz omgaan???

    M.v.g
    Marleen Elzakkers

  2. Frans Tiggelman zegt:

    Beste redactie,
    Met veel belangstelling volg ik de publikaties in de dagbladen over de Heilust.
    In aflevering 11 gaat het over de oude – en nieuwe huurdersbelangen organisaties.
    Leuk te lezen hoe dat vroeger ging. Gelukkig is de wijze waarop dat vroeger ging niet meer van toepassing en is er nu veel meer overleg.
    Mijn reactie in deze aflevering is goed verwoord , helaas is mijn naam verkeerd geschreven.
    Het is niet onmogelijk dat de Huurdersraad Kerkrade nog wel eens in beeld komt en dan is het toch wel prettig dat mijn naam goed geschreven staat.
    veel sukses,
    Met vriendelijke groeten,
    Frans Tiggelman

    • mijnheilust zegt:

      Geachte heer Tiggelman, beste Frans

      Excuses voor het verkeerd spellen van uw naam. Helaas is het in de krant niet meer te corrigeren, in bovenstaand stuk kunnen we dat natuurlijk wel. Dat is nu ook gebeurd. Dank voor uw betrokkenheid bij ons project.

      De redactie van Mijn Heilust

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s